Ik zie jou

De chauffeur duwt jou binnen.

Je zit.

Je benen stijf in elkaar geslagen,

als een knoop die nooit weer los komt.

Je wijsvinger druk je stijf in je oor.

Je duim stijf in je mondhoek.

Je ogen op een kier.

In je eigen wereld.

Zo lijkt het.

Toch?


Met je andere oor luister je naar de omgeving.

Gebabbel om je heen.

Jij praat nooit.

Heb je woorden nodig om te zeggen wat je voelt?

Jij praat op een andere manier.

Jij komt los.

Uit de knoop.

Je ogen volgen.

Helder.

Je lacht.

Je huilt.

Je lacht keihard.

Je giert van het lachen.

Je huilt, snikkend met tranen.


Wat gebeurt er in jou?

Ik zou het wel willen weten.

Een dagje jou zijn.

Soms loop je aan mijn hand.

Als ik jou stevig vasthoud ga jij aan mij hangen en komen we niet verder.

Als ik jou losjes vasthoud, kies jij ferm jouw eigen pad.

Jij daagt mij uit.

Jij stuurt mij.

Ik volg jou.

Jij hebt humor.

Jij hebt een eigen wil.

Jij hebt een sterk karakter.


Toen ik je net leerde kennen had ik dat nooit verwacht.

Onbekend.

Ik ben blij dat ik jou ken.

Ernstig meervoudig beperkt….?

Ik zie het niet.

Gedicht van Janet Smit, activiteitenbegeleider bij De Zijlen